Uit het Oosten kennen we vele vormen van meditatie en yoga, die verbonden zijn met de Oosterse filosofie en religie, die sterk verschillen van onze westerse cultuur en traditie. Onze wortels liggen met name in de christelijke traditie, waarin de meditatieve weg op de achtergrond is geraakt.  Toch zijn er uit de mystieke en contemplatieve stromingen nog diverse methoden bewaard gebleven, die ons kunnen helpen ons te ontwikkelen in zelfkennis.
Zo kenden de woestijnvaders (3e-5e eeuw) naast het gewone gebed ook het gebed waarbij het ‘denken moet afdalen naar het hart', het innerlijk gebed: dit is de traditie van het Jezusgebed geworden.
 

PÈTACH is hebreeuws voor ‘ingang'.  De meditatiecursussen zijn als de toegangspoort tot de Weg van het innerlijk gebed. De toegangspoort is de ‘plaats' waar we aanwezig zijn met lichaam, ziel en geest.

Eenvoudige lichaamshoudingen, zoals bekend uit de yogatraditie, geven ontspanning waardoor we het lichaam gewaarworden en in de juiste houding zijn voor de meditatie.
Door op meditatieve wijze heilige teksten te lezen (Lectio Divina) leren we de structuur van de Weg kennen, die de ‘routekaart' is van de geest.
In de basiscursus wordt de meditatie opgebouwd en ondersteund met yoga. We maken kennis met thema's van de mystieke Weg. In de vervolgcursus richten we onze blik op de basisstructuur van de Weg. We onderzoeken en ervaren de etappes van de Weg, waarvan vertrek en eindpunt in het Mystieke hart liggen. De kwaliteit van het hart gaat het leven steeds meer kleuren.